در خاطره‌ای عاشقانه - نیکول لورن فلیس

۱۳ نوامبر ۱۹۸۳ – ۹ اکتبر ۲۰۱۹

نیکول لورن فلیس کودکی فوق‌العاده شاد بود - همیشه لبخند می‌زد، مهربان، خوش‌برخورد، باهوش و با توانایی‌اش در حل معماها و مسائل روزانه با کمترین کمک یا بدون هیچ کمکی، خانواده‌اش را شگفت‌زده می‌کرد. جمله مورد علاقه او در کودکی این بود: «نه مامان، خودم می‌توانم انجامش بدهم.» گاهی اوقات هم «بابا».

نیکول مایه شادی والدین، پدربزرگ و مادربزرگ، خواهر و برادر، اقوام و دوستانش بود. او در مدرسه ابتدایی کسل هایتس، مدرسه راهنمایی پالمز با استعداد و دبیرستان پالیسیدز تحصیل کرد. نیکول یک "شنونده" نوجوان بود که از فرصت کمک به همسالانش برای غلبه بر مشکلاتشان لذت می‌برد. او به دانشگاه تولین در نیواورلئان رفت و با مدرک لیسانس در رشته تاریخ و روانشناسی فارغ التحصیل شد.

او دانش‌آموز بسیار خوبی بود و هشت کلاس اول مدرسه‌اش را با نمرات عالی گذراند. در طول تابستان، بین کلاس‌های ششم و هفتم، او توسط دانشگاه جان هاپکینز به عنوان یکی از دویست دانش‌آموز در سراسر ایالات متحده انتخاب شد تا در یک جلسه آموزشی ویژه برای دانش‌آموزان تیزهوش در فرزنو شرکت کند.

نیکول عاشق بچه‌های کوچک، گربه‌ها و سگ‌ها بود. او با بچه‌ها و حیوانات رفتاری ملایم، نرم و گرم داشت و قلب آنها را تسخیر می‌کرد. نیکول مثل نی‌نواز بچه‌ها بود. این ویژگی را به خواهرش تریسی هم منتقل کرد.

آخرین هفته زندگی‌اش با اضافه شدن سگ جدیدش، توبی، برایش شادی زیادی به ارمغان آورد.

نیکول در ۹ اکتبر ۲۰۱۹ در بیمارستان سدار-سینای درگذشت. همه ما تا آخر عمرمان هر ثانیه دلتنگ نیکول خواهیم بود. لبخند زیبا، روحیه و قلب بزرگ و مهربان او برای همیشه با ما خواهد ماند. وقتی والدینش چشمانشان را می‌بندند، هنوز هم می‌توانند صدای نیکول را بشنوند که می‌گوید: «مامان، بابا، دوستت دارم.»

کمک‌های مالی دریافتی: $ 4,855

مطرح شده توسط 23 اهداکنندگان

کمک‌های مالی اخیر: